Kategori: Yazar

Televizyonları özellikle siyasi parti liderlerinin tartışmalarını izliyorsunuzdur. Bu tartışmalardan toplumun ne kazanacağı meçhul !…

Birbirlerine yüksek sesle bağıran çılgınca sözler sarf eden hakaretlere  varan cümleler kuran büyüklerimizden toplumun ve gençlerin nasıl bir ders çıkaracakları malum?.

Konuşmalar düzeysizleştikçe toplumun alt kademelerindeki çılgınca olayların  arttığını görmek mümkün. Her gün kavga, adam öldürme, tehdit, soygun haberleri yazılı ve görsel medyada haberlerin  yüzde 70’ini kapsamaktadır.

Haber programlarında gerilim haberlerini izlemek toplumu iyice bunaltmış  durumda. Her an patlamaya hazır bir bomba gibi insanlar birbirlerini bekliyorlar. Boğazlarına sarılmak için yumruk atıp, hakaretler savurmak için fırsat kolluyorlar.

Bu bir bozukpisiko sosyolojik durum göstergesidir.

Televizyonlardaki dizilerde liderlerin çizdiği profilin değişik bir yönünü yansıtıyor. Gerilim, göz yaşı, haksızlık, direnme kavga savaş unsurları gerilime daha da büyük  bir hız veriyor. Yani toplum sıkılmış, bükülmüş, karamsar hale sokulmuştur.

Yıllar öncesinin siyasi ortamını özlememek mümkün değil, rahmetli Osman Bölükbaşı’nın güzel hitabeti içerisine serpiştirdiği, espriler Necmettin Erbakan’ın toplumu gülümseten canlı  örnekleri , Bülent Ecevit’in dinleyince hazzına vardığımız akıcı konuşması Demirel’in halk dili söylevleri , Türkeş’in çok ciddi duruşu bugün aranır vaziyette.

İnsanlarımız bunalımlı günlerinde kendilerini yönetenlerden yıllar öncesinin düzeyli politikacılarının  sergiledikleri performansı beklemektedirler. En bunalımlı günlerde dahi bu liderlerin tartışmalarda bir araya gelip, birbirlerine gösterdikleri nezaket toplumu bu şekilde gerilime sokmuyordu.

12 Eylül öncesi iç savaş çığlıklarının atıldığı , gençlerin birbirini sokakta kurşunladığı, kara günlerde dahi bu kadar düzey düşüklüğü ve tahrik taşıyan konuşmalar izlenmemiştir.

Çocuklara ve gençlere örnek olması gereken liderlerin seçimler yaklaştıkça daha hoş görülü yaklaşımları birbirlerine restleşen ve küfürleşen konuşmalarla cevap vermeleri bağırmaları toplumu bölmektedir.

Stadyumdaki olaylar , sokaklardaki hoşgörüsüzlük , toplumsal cinnete doğru giderken liderlerin biraz daha dikkatli ve hoşgörülü olması inanın ki, ihtiyacımız olan düzeyi ve insanların birbirlerine davranışlarını da etkileyecektir.

Lütfen daha sabırlı, düzeyli ve hoşgörülü olalım. Topluma ve insanımıza yazık oluyor.

Çoğunluğun tebessüm eden dudaklarında,yaşanmaz bu şehir sözcükleri.Tımarhaneden kaçan akıl hastaları gibi koşan bir seçmen.Geride kalanlar birer trajedi kahramanı. Bulanık ak su ne zaman durulacak Sevdiklerini yaralayan, ok’unu ne zaman uzağa atacak. Buz kalıbına dönen yüreklerimiz,ne zaman serinleyip eriyecek. Çirkin siyasetin değirmen çarkları ne zaman kırılacak. Sesleri kısılan aydınlar, karanlıkta yol almakta olduğunun farkına ne zaman varacak.İşçi,emekli ve asgari ücretlinin sıkıntılarını kim ve ne zaman çözecek.İşsiz gençlerimizin sıkıntılarına kimler çare üretecek. Yoksulluk ve yolsuzlukla mücadelenin ismi hiç anılmamaktadır.İmamın arkasında saf tutanlar,camii dışında neden ayrışmaktalar . Birbirimize çare olmak için ne zaman ve nerede kenetleneceğiz.Yanı başımızda katledilen Müslüman kardeşlerimizi ne zaman hatırlayacağız. Bu necip milletin arasına nifak tohumu ekenlere, İmralı canisine ev hapsi getireceğine söz verenlere,vicdanı sakat siyasileri,daha ne kadar ağırlayacaksınız.

Dostluk, fedakârlıktır.

Dostluk, insanın insana uzattığı yardım elidir.

Dostluk insanların içine düştükleri zor günlerde onlara verilen karşılıksız destektir.

Bu kısa başlıklar dostluğun tanımı anlamına gelecek açıklamalardır.

İnsanlar her zaman dostluktan bahsederler ama dostu bir türlü bulamamışlardır.

“Dost, dost diye nicesine sarıldım,

Benim sadık yarım kara topraktır”

Diyen büyük Halk Ozanı dostluğun gerçek anlamını yaşayamadığı için kara toprağı gerçek dost bilmiş,

“Bir dost bulamadım, gün akşam oldu” diyen anonim halk türküsünün şairi bütün ömrünce aradığı dostluğu bulamadığını, ömrünü tükettiğini, ama dostları ile buluşamadığını anlatırken hüznünü ve acısını bu satırlara dökmüş dost bulamamanın acısı ile ömrünü tüketmiştir.

Geçmişte olduğu gibi günümüzde de sorun budur. İnsanlar günlük yaşamlarını anlatırken “Dost kazığı” deyimini sık, sık konuşmalarında tekrar ederken bu yüce duyguyu bir türlü yakınlarında göremediklerini acı bir feryatla haykırırlar.

Dost sandığımız insanlar tarihte hep yakınlarına kazık atmış ünlülerdir. Onların yaşamları örnek olsun diye romanlarda, tiyatrolarda yerini bulmuştur. “Brütüs’ün üvey babası Sezar’ı düşmanları ile birlikte arkadan bıçaklaması dostun ihaneti olarak tarihte yerini almakla kalmamış, insanlara yaşam tarzı olmuştur.

Hızır Paşa’nın, büyük şair Pir Sultan Abdal’a yaptığı zulüm ve sonucunda yandaşları ile onu taşlaması büyük ozanın hiç umurunda değildir, ama taş atanlar arasında dost bildiği kişinin ona gül fırlatması yüreğinden yaralar ve “İlla Dostun Gülü Yaralar Beni” dizelerini yazmasına neden olur.

Bence hayvanlara karşı yaptığımız ufacık bir hizmet dostluğun en samimi duyguları ile onlar tarafından bize karşı gösterilen bağlılıkta sembolleşir.

Doğaya dostça yaklaştığımızda onun karşımıza çıkardığı nimetler bence dostluğun en güzel örneğidir. İnsanlarda karşılığını bulamadığımız dostluğu doğada ve hayvanlarda buluruz. Çünkü arada çıkar ilişkisi yoktur.

Özellikle politikada, dostluğa vurulan en büyük kazıklarla karşılaşmışızdır. Dost diye sarılıp, sahip olduğun aynı politik çizginin adamı bir anda ihanetin zirvesine çıkarak gösterdiği dostluk örneğinin karşılığını acımasızca verir. Onun yaptıkları aklın bir yerinde kaydedilip, yıllar sonra karşımıza çıktığında bizi üzen dostluğa vurulan ihanet darbesidir. Unutmak mümkün değildir. Buna da dostluğu yıkan adamın cevabı vardır. Halka inmek, korkuları yıkmak, politikada acımasızca davranmak gibi insanlıkla bağdaşmayan görüşlerdir. Gerekçe bu olunca politikanın üst kademesinden,  en alt kademesine kadar menfaat ilişkilerinin ön safa çıkmasını engelleyemeyiz.

Sultanların döneminde bu böyle idi. Vezir-i azamları padişaha en güzel şekilde gammazlayan insanlar vurulan kelleler üzerine saltanatlarını oturtmadılar mı? Padişahın kendi çocuklarını  katletmesine neden olan şey menfaatin ön plana çıkıp, dostluğun yok edilişi değil midir?

Kısaca dostluk ortamında buluşma , dün yoktu, bugünde çok azdır. Bu kavram dilimizde ve düşüncemizde sadece bir sembol ve ihanet göstergesi olarak yerini alacaktır.

Onun için diyorum ki, bu sembolü hayata geçirme çabasını hiç bırakmayalım. Dostça yaşayıp, dostça kalalım. Geçici dünyada kalan iz sadece budur. İnsanlık o zaman gerçek anlamını bulacak insanlar yaşadıklarının tadına varacaklardır.

Bu yıl 30. yılını kutlayan İstanbul Film Festivali, gene çok önemli filmleri, İstanbul seyircisi ile buluşturdu. Benim gibi birçok kişiye okul olan İstanbul Film Festivalinin sıkı takipçilerinin arasında birçok yönetmen, oyuncu yetişmiştir. Bizim kuşak çok faydalandı. Uzun yıllardır, en çok beklenen film festivali ünvanını hep koruyor.

Bu yıl, çok önemli yönetmenler, filmler, jüriler, oyuncular festivali şahlandırdı. Beyoğlu nun en eski sinemalarından biri olan Emek sinemasının geçen yıl kapanması iki yıldır, biz sinema seyircilerini derinden üzdü. Emek Sinemasından kimler, hangi filmler gelip geçmedi ki…